Gdzie pi\u0119kno staje si\u0119 obsesj\u0105, ko\u0144czy si\u0119 cz\u0142owiecze\u0144stwo.<\/p>\n
Komisarz Przemys\u0142aw Duszny nie by\u0142 z\u0142ym cz\u0142owiekiem, a Sopot nie by\u0142 z\u0142ym miastem. Nie ma takich ludzi i nie ma takich miejsc. To okoliczno\u015bci wywo\u0142uj\u0105 demony, kt\u00f3rych nie da si\u0119 potem zatrzyma\u0107. Dobrego glin\u0119 od z\u0142ego dziel\u0105 czasem dwa strza\u0142y. Tamtego dnia Duszny prze\u017cy\u0142, ale r\u00f3wnocze\u015bnie uton\u0105\u0142 w poczuciu winy.<\/p>\n
Julia Skalska od pocz\u0105tku czu\u0142a, \u017ce powr\u00f3t jest b\u0142\u0119dem. Nie po to przed lata stara\u0142a si\u0119 wymaza\u0107 z pami\u0119ci tragedi\u0119, kt\u00f3ra odebra\u0142a jej rodzic\u00f3w, \u017ceby teraz do tego wraca\u0107. Vancouver by\u0142o jej miejscem. I ca\u0142y \u015bwiat m\u00f3g\u0142 si\u0119 nim sta\u0107, jednak co\u015b przyci\u0105gn\u0119\u0142o j\u0105 z powrotem do Tr\u00f3jmiasta.<\/p>\n
Zg\u0142oszenie zagini\u0119cia by\u0142ej modelki, Diany Drewskiej uruchamia ci\u0105g zdarze\u0144. Duszny szybko odkrywa, \u017ce takich zagini\u0119\u0107 jest wi\u0119cej i \u017ce wszystkie \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 ze znanym domem mody. Nie ma jednak poj\u0119cia, jak daleko mo\u017ce si\u0119ga\u0107 zepsucie i jak chore fantazje mog\u0105 si\u0119 rodzi\u0107 w znu\u017conych bogactwem umys\u0142ach. Czy dlatego o \u00f3smym grzechu m\u00f3wi si\u0119 tak ma\u0142o, \u017ce jest najstraszniejszy?<\/p>\n
Piotr G\u00f3rski wraca z nowym bohaterem. Autor \u015bwietnej serii o komisarzu Kruku nie zwalnia tempa. W\u0142a\u015bnie nadszed\u0142 czas komisarza Przemys\u0142awa Dusznego – policjanta, kt\u00f3ry szukaj\u0105c prawdy, zagubi\u0142 siebie.<\/p>\n
PIOTR G\u00d3RSKI – urodzi\u0142 si\u0119 w 1971 r. w Mor\u0105gu i od lat jest zwi\u0105zany z Tr\u00f3jmiastem. Uko\u0144czy\u0142 filologi\u0119 polsk\u0105 na Uniwersytecie Gda\u0144skim. Debiutowa\u0142 w latach 90-tych, publikuj\u0105c opowiadania w „Nowej Fantastyce” i „Feniksie” (m.in.Horda, Melomani, Niepomszczeni<\/strong><\/em>), niekt\u00f3re z nich znalaz\u0142y si\u0119 potem w antologiach. W 2017 roku powsta\u0142a pierwsza powie\u015b\u0107 kryminalna Piotra G\u00f3rskiego zatytu\u0142owana\u00a0Kruk<\/strong><\/em>\u00a0– rozpocz\u0119\u0142a znakomit\u0105 seri\u0119 o komisarzu Kruku, obejmuj\u0105c\u0105 ju\u017c osiem ksi\u0105\u017cek.<\/p>\n Powie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 trzymasz w r\u0119ce, otwiera now\u0105 seri\u0119. Wielu twierdzi, \u017ce jeszcze lepsz\u0105 ni\u017c poprzednia.<\/p>\n Spodziewali si\u0119 b\u0142ahego wykroczenia i b\u0142ahej reakcji sprawc\u00f3w. Nie potraktowali swojej interwencji powa\u017cnie. Weszli do pomieszczenia, kt\u00f3re kiedy\u015b musia\u0142o by\u0107 salonem, ale teraz mury by\u0142y obdarte z tynku, sufit niemal czarny od grzyba, a posadzka cz\u0119\u015bciowo skuta i chodzi\u0142o si\u0119 jak po pobojowisku. Oba okna zabito deskami. Uwag\u0119 policjant\u00f3w przyci\u0105gn\u0119\u0142y nowiutkie worki z zapraw\u0105 budowlan\u0105 ustawione pod jedn\u0105 ze \u015bcian i stos starych cegie\u0142 obok. W pobli\u017cu le\u017ca\u0142 zwini\u0119ty gumowy w\u0105\u017c na wod\u0119, kt\u00f3rego jeden koniec pod\u0142\u0105czony by\u0142 do starego zaworu w rogu pomieszczenia. Ka\u0142u\u017ce wody w tym miejscu dowodzi\u0142y, \u017ce prowizoryczny kran wci\u0105\u017c dzia\u0142a\u0142.<\/em><\/p>\n \u015aciana mia\u0142a w\u0105sk\u0105 wn\u0119k\u0119. Gdy policjanci skierowali strumienie \u015bwiat\u0142a na t\u0119 wn\u0119k\u0119, zobaczyli, \u017ce kto\u015b wcisn\u0105\u0142 w ni\u0105 pionowo co\u015b o pod\u0142u\u017cnym kszta\u0142cie i zawini\u0119tego w grub\u0105 czarn\u0105 foli\u0119. Folia w jednym miejscu by\u0142a przedarta, ods\u0142aniaj\u0105c kobiec\u0105 r\u0119k\u0119 z pozostawion\u0105 bi\u017cuteri\u0105 na palcach.<\/em><\/p>\n – Kurwa – powiedzia\u0142 cicho Kunicki. Duszny si\u0119gn\u0105\u0142 po bro\u0144 tkwi\u0105c\u0105 w kaburze przy pasku, jednocze\u015bnie omiataj\u0105c \u015bwiat\u0142em najbli\u017csz\u0105 przestrze\u0144. I ten blask wydoby\u0142 z ciemno\u015bci skulon\u0105 m\u0119sk\u0105 posta\u0107.<\/em><\/p>\n Dusznego og\u0142uszy\u0142 huk, pad\u0142 strza\u0142.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdzie pi\u0119kno staje si\u0119 obsesj\u0105, ko\u0144czy si\u0119 cz\u0142owiecze\u0144stwo. Komisarz Przemys\u0142aw Duszny nie by\u0142 z\u0142ym cz\u0142owiekiem, a Sopot nie by\u0142 z\u0142ym miastem. Nie ma takich ludzi i nie ma takich miejsc. To okoliczno\u015bci wywo\u0142uj\u0105 demony, kt\u00f3rych nie da si\u0119 potem zatrzyma\u0107. Dobrego glin\u0119 od z\u0142ego dziel\u0105 czasem dwa strza\u0142y. Tamtego dnia Duszny prze\u017cy\u0142, ale r\u00f3wnocze\u015bnie uton\u0105\u0142 … <\/p>\n