Jak to by\u0142o? Plac D\u0105browskiego 7, mieszkanie 13. Wbiega\u0142em na trzecie pi\u0119tro. Kartka z wiadomo\u015bci\u0105, \u017ce otwarte, ju\u017c czeka\u0142a na klamce. Taki mia\u0142 zwyczaj – wiele os\u00f3b przechowuje do dzi\u015b te kartki. (…) Zapach dymu papierosowego mia\u0142 st\u0119\u017cenie kadzid\u0142a. \u015aciany by\u0142y poczernia\u0142e od \u015bwiec. Le\u017ca\u0142 na kozetce, we wn\u0119ce, kt\u00f3ra kiedy\u015b by\u0142a scen\u0105 jego teatru. By\u0142 tak wtopiony w to wn\u0119trze, \u017ce z\u0142odziej, kt\u00f3ry kiedy\u015b tam si\u0119 dosta\u0142, nie zauwa\u017cy\u0142 jego obecno\u015bci. Nad kozetk\u0105 wisia\u0142a cerkiewna kadzielnica z wprawion\u0105 niebiesk\u0105 \u017car\u00f3weczk\u0105, daj\u0105ca nocne, kolejowe \u015bwiat\u0142o. Do czytania zapala\u0142 stoj\u0105c\u0105 na szafce lampk\u0119, kt\u00f3r\u0105 nazywali\u015bmy \u201eprzes\u0142uchani\u00f3wa\u201d, bo siedz\u0105cych przy nim na skraju kozetki razi\u0142a w oczy. Jedn\u0105 r\u0119k\u0105 m\u00f3g\u0142 si\u0119gn\u0105\u0107 do adaptera pod \u015bcian\u0105, drug\u0105 do butelki po mleku, nape\u0142nionej wod\u0105, w kt\u00f3rej gasi\u0142 niedopa\u0142ki. Bruliony i d\u0142ugopisy le\u017ca\u0142y przy \u0142\u00f3\u017cku. I sz\u0142a muzyka, Palestrina, Mozart, Bach.<\/p>\n
Tak zaczyna si\u0119 ksi\u0105\u017cka Tadeusza Sobolewskiego o jednym z najwi\u0119kszych pisarzy – Mironie Bia\u0142oszewskim. To rodzaj bardzo osobistego wspomnienia nie tylko o samym poecie, ale i o ca\u0142ym \u015brodowisku, kt\u00f3re si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego kszta\u0142towa\u0142o. Miron autor, Miron cz\u0142owiek, Miron przyjaciel, Miron kochanek, Miron artysta, Miron s\u0105siad – Sobolewski pisze o kilku wcieleniach Bia\u0142oszewskiego, tworz\u0105c wielowymiarowy barwny portret mistrza.<\/p>\n
Kiedy umiera zakonnik, m\u00f3wi si\u0119, \u017ce \u201eodszed\u0142 do Boga\u201d. Miron \u201eodszed\u0142 do literatury\u201d, kt\u00f3ra jest \u017cywa, jak niestarzej\u0105cy si\u0119 portret Doriana Graya. Po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 literaturze w takim stopniu, \u017ce badanie jego \u201e\u017cycia\u201d niezale\u017cnie od \u201etw\u00f3rczo\u015bci\u201d wydaje si\u0119 bezprzedmiotowe. Trzeba zajmowa\u0107 si\u0119 tym Mironem, kt\u00f3ry jest, a nie tym, kt\u00f3rego nie ma.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jak to by\u0142o? Plac D\u0105browskiego 7, mieszkanie 13. Wbiega\u0142em na trzecie pi\u0119tro. Kartka z wiadomo\u015bci\u0105, \u017ce otwarte, ju\u017c czeka\u0142a na klamce. Taki mia\u0142 zwyczaj – wiele os\u00f3b przechowuje do dzi\u015b te kartki. (…) Zapach dymu papierosowego mia\u0142 st\u0119\u017cenie kadzid\u0142a. \u015aciany by\u0142y poczernia\u0142e od \u015bwiec. Le\u017ca\u0142 na kozetce, we wn\u0119ce, kt\u00f3ra kiedy\u015b by\u0142a scen\u0105 jego teatru. … <\/p>\n